Home Toepassingen Producten Partners Inzichten Over ons Contact Prijsaanvraag

Tussen de regels van een mineraal-CoA lezen

Twee kwaliteiten gemalen calciumcarbonaat kunnen dezelfde d50, hetzelfde helderheidscijfer en dezelfde chemische analyse hebben — en zich in uw molen volledig anders gedragen. Het certificaat liegt niet tegen u. Het antwoordt op een engere vraag dan die u stelt.

In dit artikel
  1. Waarvoor een CoA eigenlijk dient
  2. De cijfers die gedrag voorspellen
  3. De breedte van de specificatie is het echte risico
  4. Wat u in de plaats moet vragen
  5. Een checklist voor kwalificatie

Waarvoor een CoA eigenlijk dient

Een analysecertificaat (CoA) bevestigt dat een specifiek lot binnen een afgesproken specificatie valt. Dat is een conformiteitsdocument, geen voorspelling van prestaties. De specificatie is opgesteld om meetbaar, reproduceerbaar en goedkoop te testen te zijn in de fabriek — drie eigenschappen met bijzonder weinig verband met de manier waarop het materiaal in uw bindmiddel dispergeert.

Dat is van belang omdat de meeste kwalificatiebeslissingen genomen worden door certificaten met elkaar te vergelijken. Als twee leveranciers beide een d50 van 2,5 µm en 96% helderheid halen, wint de goedkoopste. Zes weken later staat een van de twee te verdikken in de bus.

Als uw selectieproces volledig kan worden uitgevoerd door twee pdf's te vergelijken, is het geen selectieproces — het is een inkoopfilter.

De cijfers die gedrag voorspellen

Bovengrens, niet mediaan

De d50 vertelt u waar het midden van de verdeling ligt. De bovengrens vertelt u of u grit, sedimentatie of een verstopte filter zult zien — al duiken schaarse grove deeltjes op in het zeefresidu lang voordat ze een d98 doen bewegen. Twee kwaliteiten met een identieke d50 en 12 µm verschil aan de bovengrens zijn verschillende producten, en slechts één van beide overleeft een glansmeting.

De vorm van de verdeling

Voorbij de percentielen bepalen de breedte en de modaliteit van de curve de pakking en de reologie. Een smalle unimodale korrelgrootteverdeling en een brede bimodale kunnen elk percentiel dat u krijgt delen en zich bij hoge vulgraad volledig anders gedragen — en dat is precies waar vulstofrijke formuleringen zitten.

Olieabsorptie

Olieabsorptie is het enkele cijfer dat het dichtst bij een formuleringseigenschap komt. Het voorspelt de bindmiddelbehoefte, en dus hoeveel u kunt vullen voordat viscositeit, filmvorming en schrobweerstand met elkaar in conflict komen. Meestal op de technische fiche, bijna nooit op het certificaat.

Oppervlaktebehandeling en vocht

Bij behandelde kwaliteiten bepalen het coatingniveau en de gelijkmatigheid ervan het dispergeergedrag sterker dan de korrelgrootte doet. Voor vochtuithardende systemen — silicone- en MS-polymeerkitten op de eerste plaats — is het restwater het cijfer dat de fout zal veroorzaken, en de grens die u werkelijk nodig hebt is vaak een orde van grootte strenger dan de standaardspecificatie. Op dat niveau legt u ook de methode vast: gewichtsverlies bij 105 °C brengt dat niet aan het licht, Karl Fischer wel.

De breedte van de specificatie is het echte risico

Een certificaat vertelt u dat een lot geslaagd is. Het vertelt u niet hoeveel ruimte de producent binnen zijn eigen grenzen heeft, en die ruimte is uw variabiliteit.

Neem twee leveranciers met een specificatie voor helderheid van "min. 94". De ene levert typisch 96,5, de andere 94,2. Beide certificaten lezen onbeperkt als conform. Slechts één van beide kan afdrijven zonder ooit te falen — en die drift zal opduiken in uw product, niet in hun papieren.

Daarom is de historiek van charge tot charge meer waard dan enig afzonderlijk certificaat. Vraag zes tot twaalf maanden resultaten op en kijk naar de standaardafwijking, niet naar het gemiddelde.

Wat u in de plaats moet vragen

De informatie bestaat doorgaans wel. Ze zit bij de technische dienst van de producent en niet bij de kwaliteitsafdeling die de certificaten uitgeeft, en ernaar vragen is normaal:

  • De volledige curve van de korrelgrootteverdeling, niet drie percentielpunten
  • Olieabsorptie en, waar relevant, het specifiek oppervlak (BET)
  • Coatingniveau en coatingmiddel voor behandelde kwaliteiten
  • Gegevens van charge tot charge over zes tot twaalf maanden
  • Specificatiegrenzen naast typische waarden
  • Welke daarvan de producent contractueel garandeert, in tegenstelling tot typisch haalt

Die laatste maakt van een technische fiche een verbintenis, en het is de vraag die het antwoord het vaakst verandert.

Een checklist voor kwalificatie

  1. Bepaal de eigenschap die u koopt vóór u naar enig certificaat kijkt.
  2. Vraag de verdelingscurve en de olieabsorptie op, niet alleen het CoA.
  3. Vraag de historiek van charge tot charge op en vergelijk de spreiding, niet losse waarden.
  4. Test op productieschuifsnelheid, niet enkel in een labdisperser.
  5. Schrijf de cijfers die echt van belang zijn in de leveringsovereenkomst, zodat ze gegarandeerd worden en niet gehoopt.

Niets hiervan is exotisch. Het is het verschil tussen een materiaal kwalificeren en een document kwalificeren.

Ruben Claessens
Ruben Claessens CEO, SOD.DEL — schrijft over sourcing van mineralen, leveringszekerheid en distributie.

Dit toegepast op uw eigen specificatie?

Stuur ons de kwaliteit die u aan het kwalificeren bent en de eigenschap die u zoekt. Wij halen de gegevens boven die het certificaat niet vermeldt.